17-05-05

Strangolapreti - strozzapreti - strangulaprievete (priesterwurgers)

Het zou een verhaal van Baantjer kunnen zijn : de Cock (met cee-oo-cee-kaa!) en de moord op de priester, maar dat is het niet (tenminste dat denk ik toch). Je vindt de priesterwurgers niet in een verhoorkamer in de Warmoesstraat, maar wel op de menukaart van een Italiaans restaurant (als ze al een menukaart hebben natuurlijk). Omdat het een publiek geheim is dat priesters meestal dol waren (zijn?) op lekker en veel eten, deed het verhaal de ronde dat een napoletaanse priester , een echte smulpaap, uitgehongerd aan tafel ging en zich zodanig volpropte met deze lekkernij dat hij er (bijna) in stikte. Vandaar de naam. Of het verhaal waar is, betwijfel ik, want ook in Modena zou een priester bijna gestikt zijn in de pasta die daar dezelfde naam (strozzapreti) draagt en tijdens een van mijn eerste reizen naar Trentino beweerde de kok van het pensionnetje waar ik verbleef ook al dat één van hun priesters hetzelfde lot was ondergaan.


Voor de aardappelen algemeen verspreid waren, werden deze strangolapreti gemaakt met griesmeel, waardoor ze veel zwaarder waren om te verteren, wat natuurlijk kan verklaren waarom ze bijna de dood van menig priester betekenden.

Toch bestaat over de naam wel enige verwarring omdat de vlag hier verschillende ladingen dekt, want de betekenis mag dan wel dezelfde zijn, de vorm verschilt naargelang de streek.
In het noorden zijn strangolapreti broodknoedels en in Campanië betekent strangulaprievete aardappelknoedels (ook gekend als gnocchi). In de Abruzzen is het de naam voor extra lange spaghetti. In Modena betekent het dan weer een soort korte gedraaide pasta (te vergelijken met de trofie uit Genua).

Het basisrecept voor de strangolapreti zoals die in het Noorden opgediend worden (in Zuid-Tirol noemt men ze canederli) :

 

Ingrediënten :
500 gr snijbiet (mag ook met spinazie) - 400 gr oud brood - ca. 250 gr melk - 2 eieren - witte bloem - zout

Bereiding :
Snijd het brood in blokjes, week het in de melk en leg er dan een bord of een deksel op waarop je een gewicht legt. Laat het zo enkele uren weken. (opletten dat je niet al te veel melk gebruikt, zodat het brood niet "zwemt" in de melk. Giet eventueel de overtollige melk weg)

Maak de bladeren van de snijbiet of de spinazie schoon, meng ze met het brood en draai alles door een groentenzeef. Voeg daar de eieren en het zout bij. Meng alles heel goed dooreen. Leg dit mengsel dan op een met bloem ingewreven werkvlak. Zorg dat ook je handen goed ingebloemd zijn. Verdeel het deeg in 10 gelijke stukken. Rol elk stuk uit en vorm dan vingerdikke rolletjes. Vervolgens snij je blokjes (de gnocchetti of strangolapreti) van 2-3 cm. Kook ze dan met enkele tegelijk in kokend water met deksel op de pan. De gnocchi zijn klaar als ze bovendrijven (meestal 5 - 10 minuten).

Bij het maken van gnocchi is het belangrijk dat je voortdurend de gnocchi zelf, het werkvlak en je handen met bloem bestuift.
De typische vorm krijg je door stukjes van 2 - 3 cm te nemen. Je neemt een vork met lange tanden en de holle kant naar je toegekeerd. Dan neem je de 'gnocchi' en je drukt ze met je duim stevig tegen de tanden van de vork. Dan laat je ze naar beneden 'glijden' tot aan de steel. De ribbels die je zo krijgt zorgen ervoor dat de saus die je erbij serveert goed opgenomen wordt door de gnocchi.

Deze strangolapreti kan je nu opdienen met gesmolten boter met wat parmezaan en salie.

Smakelijk dus, maar geniet ... met mate, want je weet hoe het de priesters vergaan is.

Buon appetito!

20:55 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.